
Hanny was wat aan het spelen met schaduwen en ik mocht proefkonijn zijn.

Diverse mensen hebben rond kerst een amaryllisbol van ons gekregen. Bij sommigen, zoals bij mijn vriendinnetje Koei, zijn er drie bloemstelen uit de bol gekomen. Bij ons, heel zielig, maar eentje. Ik persoonlijk waak over deze ene steel. Dat er niets mee gebeurt. Want het zou toch heel sneu zijn als die ene stengel ook nog eens niet gaat bloeien.

Wat is er nu zo moeilijk aan om te onthouden dat je iemand moet bellen. Ik snap echt niet dat Hanny dat nu al twee dagen lang vergeten is. Om haar bij de les te houden, heb ik op een briefje geschreven dat ze moet bellen en dat briefje bewaak ik als een waakkonijn. Zo moet het wel lukken dat ze morgenochtend gaat bellen.

Er werden in huis nog wat laatste klusjes gedaan. De mannen hadden grote dozen en een grote bak bij zich, waar de heerlijkste geurtjes uitkwamen. Ik was wel benieuwd wat voor lekkers erin zat, maar ik heb niet erin gekeken. Goed hè!

We waren vandaag weer op een heel bekend plekje. In deze gang en die daarboven hebben Hanny en ik veel heen en weer gelopen, om de conditie wat op peil te houden. Nu werd de schouder alleen maar van alle kanten gefotografeerd en bekeken én in orde bevonden. We liggen goed op schema. Daar moest op gedronken worden. Een kopje thee. hihihi

Ik weet wel dat Hanny uitgebloeide tulpen ook mooi vindt. Maar als de blaadjes gevallen zijn, dan moeten ze toch opgeruimd worden. Is tenminste mijn idee.

Hanny was druk bezig met de was. Daar in de bijkeuken zag ik een heerlijke plaats om eventjes te liggen, want ik was best wel moe na de korte nacht. En toen ben ik in slaap gevallen. Bleek dat ik op de vlag heb liggen slapen.
Archieven
2012
2011
2010
2009