14 januari 2010


Niet schrikken hoor. Dit is niet de voet van Hanny. ;-) Zij moest naar de podomegoog voor haar zolen en op het bureau van die man lag deze voet. Ziet er maar raar uit. Zulke poten heb ik gelukkig niet. Toen we daar weer weg waren, reden we naar een soort tunnel. En daar ben ík toch geschrokken. Het leek wel of we in een wervelstorm terecht waren gekomen. Hopen water vlogen over de voorruit en er kwamen allemaal rode flappen op me af. Dat was nodig, zei Hanny, om de auto weer schoon te krijgen. Na, in een maand tijd, ruim 4000 km gereden te hebben met sneeuw en regen en in de pekel was de auto zo ontzettend vies geworden. En zelf wassen is geen pretje met deze kou, zei ze. Nou ja, ik had het graag willen doen voor haar en Jan. ;-)

Archieven

2014
2013
2012
2011
2010
2009
XML: RSS Feed