30 april 2011


En het duurde maar en duurde maar. Het leek wel of de auto van de mensen, waarin ik meereed, nooit stopte. Toen we eindelijk stilstonden en ik om een hoekje keek, zag ik ineens Jan en Hanny. Toen was ik direct de lange tocht vergeten.

Archieven

2014
2013
2012
2011
2010
2009
XML: RSS Feed